|
مبارک
تا حدی به مضمون فیلم ماتریکس (قسمت اولِ آن) اعتقاد دارم. در فیلم ماتریکس این تصویر از دنیا در ذهن مخاطب القاء می شد که هر آنچه پیرامون ماست واقعیت نیست بلکه چیزی است که نیرویی بالاتر آن را به ذهن مردم دنیا تزریق کرده است. مثلا ما فکر می کنیم که قاشق وجود دارد در حالی که در واقعیت، چیزی به نام قاشق وجود ندارد. ما فکر می کنیم که این ساختمانهای بزرگ وجود دارد در حالی که اینها چیزی غیر از نقاشی نیست؛ نقاشی ای که ما فکر می کنیم واقعیت دارد ........... به نظر من تا حدی و در برخی حیطه ها، انسان با چنین حالتی مواجه است. الآن از چیزهایی لذت می برد که قبلا از آنها متنفر بود. (منظورم احمدی نژاد نیست که بگویی خوب خراب کرد. منظور من چیزهای دیگری است.) مثلا: کسی را می شناسم که به شدت عاشق نماز جماعت بود ولی الآن .... می خواند ولی چه خواندنی! کسی را می شناسم که متنفر از بی بند و باری و حجاب های مبتذل بود ولی الآن به همسرش سفارش میکند که اگر در جایی همسرانِ دوستانم مکشوف شدند تو هم ..... کسی را می شناسم که سنتی بودن را (به معنای ارزش به سنت ها نه سنتی بودن به معنای کنار گذاشتن ماشین وسوار الاغ شدن) عقب مانده گی می دانست ولی الآن توجه به سنّت را ارزش می داند. خیلی از اطرافیان را می بینم که می گوید قبلا خر بودم. چه تضمینی است که فردا از رویه کنونی خود برنگردند؟ در این بین از کجا معلوم که آخرین نظرها و موضع گیری های انسان، به حق باشد؟ زندگیِ معتدلانه، نعمتی است. زندگی ای که در عین اینکه برای خودت طرحی داری ( و در مسیر زندگی، در طرح بقیه نمی افتی) از مسیر اعتدال خارج نشوی. به گونه ای با بقیه تعامل داشته باشی و به گونه ای بیاندیشی که بعدها خجالت نکشی. من هم تا حدی گرفتار این مشکل هستم. همین عید نوروز ( که بر همه مبارک باشد) تا چندی پیش برایم مهم نبود؛ در نظرم ، این عید تعطیلی ای بود با کمی حال و هوای دیگر. از خوشحالی مردم تعجب می کردم، اینکه در لحظه تحویل سال با چه اشتیاقی مشغول دعا کردن می شوند و ..... . البته الآن به برکت همسرم این عید کمی برایم مهمتر شده، البته نه تاآن حد که برای تحویل سال نصف شب بیدار باشم. خلاصه کلام: از کجا معلوم حالتی که در آن قرار داری درست است؟ اگر احتمال می دهی که شاید بعدها از آن برگردی، پس داد و بیداد نکن و بقیه را در ملاء عام، جاهل خطاب نکن گرچه در ذهنت به حق جاهل است. تتمه: این ها منافاتی با خط قرمز ها ندارد. چون انسان به هیچ عنوان بدون خط قرمز نیست. حتی کسانی که در عالم و آدم تشکیک کرده و حقیقت را نسبی پنداشته و ...... ؛ خط قرمز آنها مطلق نبودن حقیقت است. |
درباره وبلاگ
 چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید. {تغييرات اين عالم بايد تابع تغيير نگاه انسانها به همه چيز باشد.}
پشتیبانی
 |
